Current date/time is Fri Jan 27, 2023 12:24 pm

Καταχώρηση πηγών (Το φύλο στη λογοτεχνία)

  • Topics
  • 20111112
     
    Απόσπασμα μυθιστορήματος
    Πλώτή Πόλη

    Συγγραφέας Μάρω Δούκα

    Εκδόσεις: Κέδρος

    απόσπασμα( σελ. 137-138)

    Η Όλγα όμως ησύχαζε αναπαυμένη μέσα της. Το απέκλειε ο Μάρκος να έχει ξαναπεί σ’άλλη γυναίκα, και με την ίδια αίσθηση όλα όσα της λέει, αποκλείεται να αγάπησε άλλοτε τόσο πολύ, ούτε τη Σιμόν δεν την είχε αγαπήσει τόσο. Θυμόταν πού και αυτή, τον πρώτο καιρό της γνωριμίας τους, μοναδική της έγνοια καθημερινά είχε να ψάχνει τους τρόπους για να τον θαμπώνει και να τον εκπλήσσει. Περπατούσε στο δρόμο κι αισθανόταν πανέμορφη, την ευχαριστούσε να φαντάζεται...

    by Charalambos Amanatidis - Comments: 0 - Views: 98
  • 20111110
    Ήμουνα στη μάνα μου στη μανούλα μου
    που με προξέναγε και με πάντρεψε
    μέσα στην Τουρκιά και μέσα στη Φραγκιά!
    Φράγκο μόδωκε, Φράγκο πεθερό,
    Φράγκο πεθερό σαν τον Αυγερίνο
    ‘Ηβρα και πεθερά, σαν την τρανταφυλλιά,
    Ήβρα αντραδέρφια δυο, που να μην τα χαρώ.
    Το μεγαλύτερο ήταν το καλύτερο
    και το μικρότερο ττο διαβολώτερο,
    που με ξύπναγε τα μεσάνυχτα.
    - Σήκου, νύφη μου, σήκου, νυφούλα μου,
    άναψ’ το κερί και λύσε το παιδί
    και ματαφάσκιωστο, για να αποκοιμηθεί.
    Σκούπισ’ τη γωνιά κι άναψ’ τη φωτιά,
    βάλε τον τζεσβέ και φκιάσε τον καφέ.

    by Viopoulos George - Comments: 0 - Views: 124
  • 20111028
    Ήταν γυναίκα ήταν όνειρο ήτανε και τα δυό
    Ο ύπνος μ᾿ εμπόδιζε να τη δώ στα μάτια
    Αλλά της φιλούσα το στόμα την κράταγα
    Σαν να ήταν άνεμος και να ήταν σάρκα
    Μού λεγε πώς μ᾿ αγαπούσε αλλά δεν το άκουγα καθαρά
    Μού λεγε πώς πονούσε να μη ζεί μαζί μου
    Ήταν ωχρή και κάποτε έτρεμα για το χρώμα της
    Κάποτε απορούσα νιώθοντας την υγεία της σαν δική μου υγεία

    Όταν χωρίζαμε ήτανε πάντοτε νύχτα
    Τ᾿ αηδόνια σκέπαζαν το περπάτημά της
    έφευγε και ξεχνούσα πάντοτε τον τρόπο της φυγής της
    Η καινούρια μέρα άναβε μέσα μου προτού ξημερώσει
    Ήταν ήλιος...

    by Vivi Gofa - Comments: 4 - Views: 276
  • 20111105
     
    Αγιογραφία του 15ου αιώνα
    Καταχώρηση πηγών (Το φύλο στη λογοτεχνία) Glykofilousa_i

    by Theo Vlachopanagiotis - Comments: 3 - Views: 122
  • 20111107
    Σήμερα, κι αμάν αμάν,
    σήμερα κάπως δε μπορώ,
    βάϊ βάϊ, πουλί μου,
    κάπως δεν έχω κέφι.
    Παντρεύεται, κι αμάν αμάν,
    παντρεύεται η αγάπη μου,
    βάϊ βάϊ, πουλί μου,
    και παίρνει τον οχτρό μου.
    Και παίρνει το οχτρό μου,
    για το πείσμα το δικό μου.
    Κι εμένα νου, αμάν αμάν
    κι εμένα νούνο κάλεσε.
    Για να πάω, κι αμάν αμάν,
    για να πάω να στεφανώσω.
    Με τι πο, κι αμάν αμάν,
    με τι ποδάρια να σταθώ;
    βάϊ βάϊ, πουλί μου.
    Στεφάνι πώς να βάλω;
    παίρνω στεφά, κι αμάν αμάν,
    παίρνω στεφάνι από φλωρί,
    βάϊ βάϊ, πουλί μου,

    by Viopoulos George - Comments: 0 - Views: 108
  • 20111027
     
    Δημοτικό Τραγούδι
    Της Άρτας το Γιοφύρι

    Σαράντα πέντε μάστοροι κι εξήντα μαθητάδες
    γιοφύρι εθεμέλιωναν στης Άρτας το ποτάμι.
    Ολημερίς το χτίζανε, το βράδυ εγκρεμιζόταν.
    Μοιριολογούν οι μάστοροι και κλαιν οι μαθητάδες:
    "Αλοίμονο στούς κόπους μας, κρίμα στις δούλεψές μας,
    ολημερίς να χτίζουμε το βράδυ να γκρεμιέται."
    Πουλάκι εδιάβη κι έκατσε αντίκρυ στό ποτάμι,
    δεν εκελάηδε σαν πουλί, μηδέ σαν χηλιδόνι,
    παρά εκελάηδε κι έλεγε ανθρωπινή λαλίτσα:
    "Αν δε στοιχειώσετε άνθρωπο, γιοφύρι δε στεριώνει,
    και μη στοιχειώσετε ορφανό,...

    by Nikos Giannopoulos - Comments: 2 - Views: 109
  • 20111106
    Η θάλασσα στα βάθη της πήρ' έναν ναύτη.--
    Η μάνα του, ανήξερη, πιαίνει κι ανάφτει
    στην Παναγία μπροστά ένα υψηλό κερί
    για να επιστρέψει γρήγορα και νάν' καλοί καιροί --
    και όλο προς τον άνεμο στήνει τ' αυτί.


    Αλλά ενώ προσεύχεται και δέεται αυτή,
    η εικών ακούει, σοβαρή και λυπημένη,
    ξεύροντας πως δεν θάλθει πια ο υιός που περιμένει.

    by Viopoulos George - Comments: 1 - Views: 91
  • 20111106



    Ἄνθη μάζευα γιὰ σένα
    στὸ βουνὸ ποὺ τριγυρνοῦσα.
    Χίλια ἀγκάθια τὸ καθένα
    κι᾿ ὅπως τἄσφιγγα πονοῦσα.

    Νὰ περάσης καρτεροῦσα
    στὸ βορηὰ τὸν παγωμένο
    καὶ τὸ δῶρο μου κρατοῦσα
    μὲ λαχτάρα φυλαγμένο

    στὴ θερμὴ τὴν ἀγκαλιά μου.
    Ὅλο κοίταζα στὰ μάκρη.
    Ἡ λαχτάρα στὴν καρδιά μου
    καὶ στὰ μάτια μου τὸ δάκρι.

    Μέσ᾿ στὸν πόθο μου δὲν εἶδα
    μαύρη ἡ Νύχτα νὰ σιμώνη
    κ᾿ ἔκλαψα χωρὶς ἐλπίδα
    ποὺ δὲ στἄχα φέρει μόνη.

    by Viopoulos George - Comments: 0 - Views: 112
  • 20111106
    Θα 'ναι τα μάτια σου δυο θάλασσες
    κι εγώ καράβι αταξίδευτο,
    που ξεκινάει για τ' άγνωστο, το απατηλό, το λάγνο.

    Θα 'ναι η φωνή σου το γλυκό τραγούδι των Σειρήνων,
    που θα με παρασέρνει
    στης αγκαλιάς σου το φιλόξενο ακρογιάλι.

    Θα 'ναι τα χείλη σου τριαντάφυλλα.
    Με τ' άρωμά τους θα μεθώ.
    Με τ' άγγιγμά τους θα πεθαίνω.

    by Viopoulos George - Comments: 0 - Views: 106
  • 20111106
    Κι όλο προσπαθώ
    κάτι να σου πώ
    κατι που στα χείλη μου κολλάει και δε βαίνει.
    Δύσκολη στιγμή
    σ' αγαπώ να πει
    ένας άντρας που για σένανε πεθαίνει.

    by Viopoulos George - Comments: 0 - Views: 102
  • 20111106
    Καταχώρηση πηγών (Το φύλο στη λογοτεχνία) Fasianos335_604827179

    by Viopoulos George - Comments: 0 - Views: 89
  • 20111106
    Δεν τραγουδώ παρά γιατί μ’ αγάπησες
    στα περασμένα χρόνια.
    Και σε ήλιο, σε καλοκαιριού προμάντεμα
    και σε βροχή, σε χιόνια,
    δεν τραγουδώ παρά γιατί μ’ αγάπησες.

    Μόνο γιατί με κράτησες στα χέρια σου
    μια νύχτα και με φίλησες στο στόμα,
    μόνο γι’ αυτό είμαι ωραία σαν κρίνο ολάνοιχτο
    κ’ έχω ένα ρίγος στην ψυχή μου ακόμα,
    μόνο γιατί με κράτησες στα χέρια σου.

    Μόνο γιατί τα μάτια σου με κύτταξαν
    με την ψυχή στο βλέμμα,
    περήφανα στολίστηκα το υπέρτατο
    της ύπαρξής μου στέμμα,
    μόνο γιατί τα μάτια σου με κύτταξαν.

    Μόνο...

    by Viopoulos George - Comments: 0 - Views: 109
  • 20111106
    ΔΕ ΘΑ ΞΑΝΑΡΘΕΙΣ ΠΙΑ...


    Δὲ θὰ ξανἄρθης πιά, νὰ μοῦ χαρίσης
    ἀπ᾿ τὴν ὡραία ζωὴ ποὺ σὲ φλογίζει
    κάτι, ἕνα της λουλούδι; Σοῦ γεμίζει
    μὲ τόσα τὴν καρδιὰ καὶ τὸ κορμί.

    Δὲ θἄρθης πιά, τὰ χέρια μου νὰ σμίξης
    τὰ παγωμένα, τὰ ἐχθρικά μου χέρια;
    Πλάι στὰ δικά σου, μερωμένα ταίρια
    δὲν τὰ ζυγώνει πλέον ἡ ἀφορμή.

    Δὲ θἄρθης! ...Πὼς ἀργὰ περνοῦν οἱ μέρες.
    Κι᾿ ὅσο σὺ φεύγεις, τόσο μὲ σιμώνει
    ἡ γνώριμή μου μοίρα. Τόσο μόνη,
    τόσον καιρὸ μὲ τὸν κρυφὸ καημό.

    Δὲ σοῦ περνάει, ἀλήθεια ἀπὸ τὴ σκέψη
    ὅτι μπορεῖ...

    by Viopoulos George - Comments: 0 - Views: 112
  • 20111029
    Τα τετραθέμελα του κόσμου τούτου:
    ψωμί, κρασί, φωτιά, γυναίκα.

    Νίκος Καζαντζάκης

    by Vivetta Vryza - Comments: 3 - Views: 115
  • 20111106
    ΕΡΩ. Τόσες δεν είναι οι ομορφιές, τόσα δεν είν’ τα κάλλη,
    μα τούτο εκ την αγάπη σου γεννάται τη μεγάλη.
    Μα γή1 όμορφη ’μαι γη άσκημη, Πανάρετε ψυχή μου,
    για σέναν εγεννήθηκε στον κόσμο το κορμί μου.

    ΠΑΝ. Νερό δεν έσβησε φωτιά ποτέ, βασίλισσά μου,
    καθώς τα λόγια τα γροικώ2 σβήνουσι την πρικιά3 μου.

    Μ’ όλον ετούτο, αφέντρα μου, μα την αγάπη εκείνη,
    που μας ανέθρεψε μικρά, και πλια παρ’ άλλη εγίνη
    πιστή και δυνατότατη σ’ εμένα κι εις εσένα,
    και τα κορμιά μας σ’ άμετρο4 πόθο κρατεί δεμένα,
    περίσσα5 σε παρακαλώ ποτέ να μην αφήσεις
    να...

    by Viopoulos George - Comments: 0 - Views: 92
 
 

Users browsing this forum: None
Moderator

Dimitris Alexiadis

Permissions in this forum:

You cannot post new topics in this forum
You cannot reply to topics in this forum

Legend
  • New posts New posts
  • New posts [ Popular ] New posts [ Popular ]
  • New posts [ Locked ] New posts [ Locked ]
  • No new posts No new posts
  • No new posts [ Popular ] No new posts [ Popular ]
  • No new posts [ Locked ] No new posts [ Locked ]
  • Announcement Announcement
  • Sticky Sticky
  • Global announcement Global announcement