Γιώργος Σαραντάρης - Ήταν γυναίκα, ήταν όνειρο..

Go down

20111028

Post 

[ Use Nothing ] Γιώργος Σαραντάρης - Ήταν γυναίκα, ήταν όνειρο..




Ήταν γυναίκα ήταν όνειρο ήτανε και τα δυό
Ο ύπνος μ᾿ εμπόδιζε να τη δώ στα μάτια
Αλλά της φιλούσα το στόμα την κράταγα
Σαν να ήταν άνεμος και να ήταν σάρκα
Μού λεγε πώς μ᾿ αγαπούσε αλλά δεν το άκουγα καθαρά
Μού λεγε πώς πονούσε να μη ζεί μαζί μου
Ήταν ωχρή και κάποτε έτρεμα για το χρώμα της
Κάποτε απορούσα νιώθοντας την υγεία της σαν δική μου υγεία

Όταν χωρίζαμε ήτανε πάντοτε νύχτα
Τ᾿ αηδόνια σκέπαζαν το περπάτημά της
έφευγε και ξεχνούσα πάντοτε τον τρόπο της φυγής της
Η καινούρια μέρα άναβε μέσα μου προτού ξημερώσει
Ήταν ήλιος ήταν πρωί όταν τραγουδούσα
Όταν μόνος μου έσκαβα ένα δικό μου χώμα
Και δεν τη σκεφτόμουνα πια εκείνη
Vivi Gofa
Vivi Gofa

Gender : Female
Posts : 18
Age : 23

Back to top Go down

Share this post on: diggdeliciousredditstumbleuponslashdotyahoogooglelive

Γιώργος Σαραντάρης - Ήταν γυναίκα, ήταν όνειρο.. :: Comments

Viopoulos George

Post on Sat Nov 05, 2011 3:42 am by Viopoulos George

Στο συγκεκριμένο ποιημα, παρουσιάζεται ένας αντρας ο οποίος, στην πρώτη στροφή, μιλάει για τη γυναίκα που αγαπά. Δηλώνεται γενικά η αγάπη και η τρυφερότητα του άντρα για το γυναικείο φύλο αλλά συγκεκριμένα για την γυναίκα αυτή. Τονίζεται η επιθυμία του άντρα για την ερωτική σχέση μαζί της ("της φιλούσα το στώμα, την κράταγα") Στη δεύτερη στροφή, περιγράφεται ο χωρισμός του άντρα αυτού και της γυναίκας και φαίνεται η στεναχώρια του άντρα, αλλά και η προσπάθεια του να την ξεχάσει. (" όταν μονος μου έσκαβα... πια εκείνη") Όλο το ποίημα είναι γραμμένο στο πλαίσιο ενός ονείρου, στη φαντασία του άντρα.

Back to top Go down

Eleni Acquarone

Post on Sat Nov 05, 2011 10:23 am by Eleni Acquarone

Στο ποίημα αυτό βλέπουμε τον έρωτα ενός άνδρα για μια γυναίκα και επίσης το πόσο αναγκαία είναι αυτή η γυναίκα για τον άνδρα.

Back to top Go down

avatar

Post on Mon Nov 07, 2011 9:48 am by Dimitris Alexiadis

/Τα σχόλια ενώθηκαν με αυτό το θέμα...

Back to top Go down

Charalambos Amanatidis

Post on Wed Nov 09, 2011 1:03 pm by Charalambos Amanatidis

1)Μού λεγε πώς μ᾿ αγαπούσε αλλά δεν το άκουγα καθαρά
2)Ήταν ήλιος ήταν πρωί όταν τραγουδούσα
Όταν μόνος μου έσκαβα ένα δικό μου χώμα
Και δεν τη σκεφτόμουνα πια εκείνη

Απο αυτά τα δύο μπορούμε να αναφερθούμε στην επιπολαιότητα και την αναλωσιμότητα με την οποία πολλές φορές ένας άνδρας αντιμετωπίζει και βλέπει την ερωτική σχέση του με μια γυναίκα.

Back to top Go down

Post  by Sponsored content

Back to top Go down

Back to top


 
Permissions in this forum:
You cannot reply to topics in this forum